Najstarija sačuvana jednospratna zgrada Starog jezgra Zemuna jeste kuća porodice Karamata u Karamatinoj ulici br.17. Sastoji se iz tri dela: prizemnog, jednospratnog sa jednostavnim krovom i jednospratnog sa podrumom i mansardnim krovom. Sva tri dela povezana su jedinstveno obrađenom fasadom i imaju zajednički glavni ulaz. Najviši deo zgrade podigao je 1764. godine imućni zemunski trgovac Kuzman Jovanović. Zgradu je 1772. godine kupio Dimitrije Karamata. Od tada do danas zgrada se nalazi u vlasništvu porodice Karamata.

90791567_2861032110606918_5366133853314351104_n

Na planovima Zemuna s kraja XVIII veka zgrada ima današnji gabarit. Krajem veka, 1795. godine, procenjena je na 8.000 forinti, što kazuje da je tada, kao i kasnije, bila jedna od najkomfornijih zemunskih kuća jer su u to vreme najbolje kuće Zemuna dostizale cenu od 6.000 forinti. Jovan Karamata, sin Dimitrija, nadzidao je 1827. godine sprat na srednjem delu kuće i izvršio adaptaciju zgrade u celosti. Iz toga vremena je jedinstvena fasada s kapijom iznad koje stoji godina 1827. Ranija barokna kapija bila je na istočnom delu zgrade.

91250196_2861032280606901_5678871579145011200_n

U kući porodice Karamata, za vreme austro-turskog rata, 1788. godine odseo je car Josif II sa svojim štabom. Tu je održan ratni savet na kojem su učestvovali pored Josifa II i feldmaršal Laci i Laudon. Tada je na plafonu salona prvog sprata postavljen, u drvetu rezan i obojen, veliki dvoglavi austrijski orao, verovatno delo nekog domaćeg „piltora“. Godine 1848. u zgradi je odseo patrijarh srpski Josif Rajačić. U njoj je, pored drugih poznatih ličnosti, boravio i Vuk Stefanović Karadžić.

90679085_2861032463940216_8666469556300021760_n
Graditelji kuće za sada su nepoznati, a nema ni originalnih planova. Fasada je oblikovana u duhu klasicizma i ampira, dok zgrada u celini ima odlike tipične barokne gradske stambene kuće. Predstavlja jedan od najznačajnijih spomenika Starog jezgra Zemuna.
U sačuvanoj zbirci nalaze se porodični portreti, radovi čiji su autori Georgije Tenecki, Pavel Đurković, Pavle Vasić, Milenko Šerban i drugi.

Kuća porodice Karamata je 1950. godine proglašena za spomenik kulture, a za kulturno dobro od velikog značaja utvrđena je 1979. godine.