Na predlog Zavoda za zaštitu spomenika kulture grada Beograda „Tašmajdan sa Univerzitetskim centrom u Beogradu“ dobio je status kulturnog dobra-prostorno kulturno-istorijske celine, Odlukom vlade Republike Srbije od 03.11.2021. godine i tako postao deseta celina na prostoru grada Beograda koja je utvrđena u periodu od 2017. godine do danas. Radni tim Zavoda koji je uradio istraživanje i Predlog odluke o utvrđivanju su Bojana Ibrajter Gazibara dipl. istoričar umetnosti, Olivera Petrović, dipl. prostorni planer, Nela Mićović dipl. arheolog i Snežana Negovanovići dipl. snimatelj slike.

Ova celina predstavlja materijalno svedočanstvo početka savremenog evropskog razvoja i širenja varoši van šanca. Tesno je vezana za razvoj Bulevara kralja Aleksandra i transformaciju Beograda iz orijentalne varoši u prestonicu po uzoru na zapadnoevropske metropole. Dok se kroz novo uređenje prati transformacija od turske varoši ka modernom gradu, kroz upravne odluke – poput izmeštanja fišekdžija na periferiju – prepoznaje se politika čuvanja stare varoši i njenog planskog širenja naseljavanjem siromašnih zanatlija na ovom prostoru. Čitanje Hatišerifa na prostoru uz današnju crkvu Svetog Marka 1830. godine, zatim podizanje stare crkve i izmeštanje groblja iz Brankove ulice na prostor Tašmajdana, predstavljalo je polaznu tačku za afirmisanje novog prostora za život srpskog stanovništva.

Prva polovina 20. veka je, sa izgradnjom brojnih monumentalnih javnih objekata na levoj strani Bulevara, sve do Studentskog doma kralja Aleksandra, u ogromnoj meri doprinela arhitektonsko-urbanističkom uobličavanju, reprezentativnosti i vrednosti čitavog prostora. Nekadašnja gradska periferija postala je novi centar Beograda sa snažnim kulturno-obrazovnim akcentom – Univerzitetskim kompleksom. Univerzitetski centar predstavlja jednu od najuspelijih celina izvedenih u Beogradu tokom više decenija, koja je rasla i razvijala se u skladu sa potrebama vremena, ali sve vreme prateći jasnu ideju kompleksa koji je svojim sadržajima namenjem potrebama studenata i fakultetima.

Park Tašmajdan je formiran na prostoru koji je vekovima imao različite uloge i namene. Izmeštanjem groblja počinje nova etapa u istoriji Tašmajdana. Novim Generalnim urbanističkim planom iz 1950. godine, Beograd je konačno dobio dugo očekivanu zelenu oazu u samom centru grada. Tašmajdan sa Univerzitetskim centrom u Beogradu čuva u svojoj arhitektonsko-urbanistističkoj slici sve mene ovog dela Beograda i otkriva smene upravnih, socijalnih i društvenih tendencija vezanih za predmetni prostor. Ono je kao takvo svedok modernog, ali i kroz vekove zaboravljenog života.